Kinderen

De legende van El Dorado: de vergulde man.

Meer dan 450 jaar geleden, heerste bij het het meer van Guatavita een stamhoofd van de Muisca of Chibcha indianen. Hij leefde daar met zijn mooie echtgenote. Maar de mooie en jonge echtgenote was ontevreden met het gedrag van haar echtgenoot: hij hield er regelmatige orgies en wilde drinkpartijen op na. Hij dronk veel chicha, een alcoholische drank gemaakt van mais. Op een dag werd zij dan ook verliefd op een knappe soldaat van dezelfde stam. Natuurlijk werd het stelletje betrapt en het stamhoofd beval dat de man ter dood gebracht zou worden en dat zijn ingewanden aan zijn vrouw bij het avondmaal zouden worden opgediend. Zij wist echter niet dat zij de ingewanden van haar minnaar voorgeschoteld kreeg.
De echtgenote van het stamhoofd beviel van een dochter, maar na het verdriet, het onrecht en kwaad wat zij had verricht met haar daden, vluchtte de echtgenote met haar dochter het meer in en verdronk.

Toen het stamhoofd te horen kreeg wat er met zijn vrouw en dochter was gebeurd, vergaf hij haar direct de zonden en ontrouw die zij had gepleegd. Vanaf dat moment werden er offers van goud en smaragd gebracht zodat zij vanaf de bodem van het meer in staat zou zijn om haar volk aan de oever te kunnen helpen.

Deze legende zorgde ervoor dat de Spaanse veroveraars (Conquistadores genaamd) van het meer van Guatavita te horen kregen. Om ervoor te zorgen dat niet iedereen direct zou weten waar deze schat aan goud en smaragd zich zou bevonden noemde hij het El Dorado.

Een andere Conquistador: Gonzalo Jimenez de Quezada hoorde ook van El Dorado en kwam naar Guatavita om te schat op te graven. Toen zij het leefgebied van de Muisca indianen bereikten hoorden zij over de legende van het stamhoofd van de Muisca indianen en raakten zij steeds meer geobsedeerd door de rijkdommen die daar op de bodem van het meer zouden moeten liggen.
Hij besloot om zo'n ceremonie mee te maken. Op de dag van het offeren werd een enorm vlot volgeladen met goud en smaragd nar het midden van het meer gevaren. Op het vlot zaten het stamhoofd en enkele belangrijke stamleden van de Muisca indianen. Het stamhoofd stond daar op het vlot terwijl zijn dienaren gouden vazen gevuld met smaragden en andere kostbaarheden. Het stamhoofd zelf was gehuld in een kleed beladen/ overgoten met goud. Aan de oevers van het meer stond de gehele bevolking in stilte toe te kijken. Eenmaal aangekomen op het middelpunt van het meer, ging het stamhoofd met kleed en al te water. Terwijl het stamhoofd in het water was, gooiden de andere stamleden al het goud en andere kostbaarheden in het meer en alles zonk naar de bodem. Na afloop van de ceremonie keerde het vlot weer naar de oever en gingen de bevolking weer naar huis in de hoop dat de goden met dit offer tevreden zouden zijn.

Vele malen hebben de Spanjaarden en andere schatgravers geprobeerd om het goud naar boven te halen. Maar dat is tot op de dag van vandaag niet gelukt. Wel zijn alle andere schatten van de Muisca Indianen geroofd en verkocht. In het Goudmuseum van De Centrale Bank van Colombia, in Bogota, zijn veel archeologische vondsten en kostbaarheden van deze ceremonie te zien. Waaronder ook het vlot.